W tej części dla zwiedzających został udostępniony m.in. zabytkowy XV-wieczny obraz św. Brygidy, która żyła w XIV w. w Szwecji. To ona przepowiedziała klęskę krzyżaków pod Grunwaldem. Przepowiednię o władcy, który rozgromił potęgę krzyżaków, król Władysław Jagiełło odniósł do siebie. Dlatego razem z kościołem wybudował klasztor dla sióstr brygidek i braci brygidów. A w kościele został umieszczony obraz św. Brygidy (XV w.) wraz z cyklem obrazów przedstawiający życie św. Brygidy, wspaniałej kobiety, kochającej żony, wymagającej matki i pełnej dyplomacji kobiety. Cykl obrazów w stallach uzupełnia i przybliża życie św. Brygidy.
Obraz św. Brygidy z XV w. został wypożyczony przez Zamek Królewski na Wawelu na wystawę z okazji 600-lecia zwycięstwa pod Grunwaldem, fotografie tego obrazu były prezentowane na wystawie w Wilnie. Dzięki takiej niezwykłej kolekcji można realizować cele edukacyjne, kulturalne i turystyczne. Sklepienie prezbiterium – sanktuarium św. Brygidy jest wykonane w stylu renesansu lubelskiego. Możemy zobaczy na nim 4 ewangelistów z ich symbolami, 2 aniołów z palmą w ręku oraz ornamentykę rośliną, girlandy owoców i warzyw oraz uskrzydloną głowę z chustą pod szyją a także symbole religijne. Ten styl architektoniczny jest charakterystyczny dla regionu lubelskiego. W sanktuarium św. Brygidy, współpatronki Europy, znajduje się wejście do krypt, które przeznaczono do zwiedzania. W tym celu wykonano zejście w postaci schodów i połączono obydwie krypty przejściem nad którym wykonano murowane sklepienie kolebkowe (w nawiązaniu do istniejących murów krypt). W tych krypach zlokalizowano ekspozycję archeologiczną (m.in. zabytki archeologiczne drewniane i metalowe, habity i trumny, w tym ostatniej ksieni Brygidek).
W sanktuarium św. Brygidy w pobliżu wejścia głównego znajduje się także ekspozycja archeologiczna starych murów. Badanie georadarem wykazało obecność starych murów – pozostałości po kaplicy starszej od kościoła – pod posadzką w północno-zachodniej części nawy głównej. Wykonano więc podświetloną ekspozycję tych murów poprzez wykonanie przeszklonego otworu (szkło laminowane posadzkowe) w posadzce, umożliwiającego oglądanie pozostałości istniejącej już w 1396 r. starej kaplicy Najświętszej Maryi Panny, św. Zofii i św. Barbary.
